نداشته و اين امر صلاحيّت براى مانع بودن ندارد زيرا وقتى پس از وقوع عقد آن را اجازه داد فقدان در زمان عقد بدينوسيله جبران مىشود همچون كليّه عقود فضولى كه نبودن رضايت در وقت عقد با اجازه بعدى جبران مىشود . ب : روايت سماعة از مولانا الصادق عليه السلام . قوله : الا باذنها : ضمير مؤنث به [ حرّه ] راجعست . قوله : و هو موضع وفاق : ضمير [ هو ] بعدم جواز عود مىكند . قوله : فلو فعل بدون اذنها : ضمير فاعلى در [ فعل ] به زوج راجع است و مقصود از [ اذن حرّه ] آنست كه در وقت عقد بر كنيز وى رضايت داشته باشد . قوله : وقف العقد على اجازتها : ضمير در [ اجازتها ] به حرّه راجع است و مقصود از [ اجازه حرّه ] آنست كه پس از عقد رضايت دهد . قوله : و لا يقع باطلا : ضمير فاعلى در [ لا يقع ] به عقد راجع است . قوله : لعموم الامر بالوفاء : مقصود آيه ( 1 ) از سوره مائده است كه مىفرمايد : يا ايها الذين آمنوا اوفوا بالعقود الآيه . قوله : و ليس المانع هنا : مشار اليه [ هنا ] عقد بر كنيزى است كه همسر حرّه اذن نداده باشد . قوله : الا عدم رضاها : ضمير مؤنث به [ حرّه ] راجعست .